Mijmeringen

Rusland en Georgie

2008-09-01T16:30:00.002+02:00

Na de kleine oorlog in Georgie wordt er steeds herhaald dat het Westen machteloos staat. Dit is niet waar. De NAVO en de EU willen geen oorlog met Rusland, maar er zijn tal van diplomatieke sancties die de Russen wel degelijk pijn doen.

1. Trek de Olympische Spelen van 2014 terug uit Sochi. Deze plaats ligt zowat op de grens met Georgie, de Russen zullen zeggen Abchazie. Het ziet er niet naar uit dat in 2014 alle problemen in het gebied opgelost zijn, en het IOC moet duidelijk zeggen dat ze er niet bij betrokken willen worden.

2. Betrek Oekraine meer bij de EU. NAVO-lidmaatschap voor Georgie is voorlopig van de baan, maar als Oekraine nu stappen zet richting Westen, dan heeft Rusland toch meer verloren dan gewonnen.

3. Los het energie-geschil met Iran eindelijk op. Als Iran weer een normale handelspartner van Europa wordt, zijn we niet meer afhankelijk van Gazprom. Hier is nog een lange weg te gaan, maar uiteindelijk wil Europa wel toegang tot de Kaspische gasvoorraden.

Vooral het eerste is een makkelijke en vanzelfsprekende stap, waar ik in de media nog niets over gehoord heb. Kijk op revokethegames.com voor een petitie.

Roken

2008-07-01T14:57:00.002+02:00

Ik ben boos op het NRC, om dit commentaar:
http://weblogs3.nrc.nl/commentaar/2008/06/30/een-verboden-genot/

Het is zo duidelijk uit het oogpunt van een roker geschreven, dat het stuitend is. Het is ook ver beneden de kwaliteit die ik van de NRC (Next) verwacht, de hoofdredactie moet zich schamen dat ze dit stuk hebben geplaatst.

De auteur slaat door zijn vooringenomenheid een aantal keer de plank flink mis. Nederland is laat met deze regeling, in de rest van Europa is er al eerder mee begonnen. Er wordt gevraagd waarom dit niet aan "de markt" werd overgelaten. Dat is geprobeerd, maar de markt is er niet uitgekomen. In elk geval niet met iets waar de groeiende nietrokende meerderheid in Nederland tevreden mee was.

Dan gaat het door alsof rokers gediscrimineerd worden. Onzin! Rokers mogen nog alles wat niet-rokers mogen, alleen niet meer in een restaurant roken --- net als niet-rokers. En rokers worden al helemaal niet behandeld als heroineverslaafden: heroinegebruik is bij wet verboden, maar wordt om gezondheidsredenen soms gedoogd.

Dat iemand zichzelf vergiftigt is toegestaan, dat is zijn vrije keus. Als hij anderen beschadigt met zijn gedrag, dan mogen die anderen daar ook wat over zeggen. En als het bij een pafpaal of onder een afzuigkap ongezellig is en het er stinkt, kan een roker altijd overwegen te minderen.

Google

2008-04-07T10:51:00.002+02:00

Het komt wel eens voor dat mijn vriendin mij aan een boek of een film wil herinneren, maar zelf niet op de titel kan komen. Mijn record op dit gebied is: "Een klassieke schrijver, misschien begint zijn of haar naam met een N, en er is iets kleins in de titel, die kort is". Onderaan het antwoord, als jullie er even over willen nadenken.

Gisteravond ging dat als volgt: "Een chinese of japanse film, een jongen met een gekke fiets, en een rokerige biljartzaal, maar dat had ook een andere film kunnen zijn". Nu, voor het eerst, wist ik het ook niet, en kwam ik niet verder dan er een beeld aan toevoegen: "Was dat die jongen die achtervolgd werd door het spook van een yakuza met een drol op z'n hoofd?"

Google biedt uitkomst: "yakuza ghost turd" geeft nog verbazend veel hits, maar onze film "A Taste of Tea (2004)" (overigens een geweldige aanrader) komt er gelijk uit. Nu vraag ik me af: bestaan er drie woorden die ogenschijnlijk willekeuriger zijn, maar toch zo verwoven?

(Titaantjes, van Nescio)

Grote getallen

2008-04-06T13:08:00.003+02:00

Ik hoorde net prof. Bram de Swaan in Buitenhof iets zeggen van de strekking: "De Chinezen hebben een triljoen dollar in staatsfondsen zitten, dat is $160 per aardbewoner". Nee, dat is $160.000.000 per aardbewoner, tenminste als het eerste waar was.

Wat hij waarschijnlijk bedoelde wat dat ze een (Amerikaanse) "trillion" hebben, in het nederlands heet dat een biljoen (12 nullen). Daarna komt een biljard (15 nullen, "quadrillion"), dan een triljoen (18 nullen, "quintillion"). Ik weet nog dat toen ik voor het eerst naar een nederlandse school ging, ik dit verschil vreselijk verwarrend vond. Zelfs wiskunde-aio's heb ik het uit mogen leggen.

We krijgen steeds meer te maken met grote getallen, en dat we er slecht mee om kunnen gaan blijkt uit het feit dat een gerespecteerde hoogleraar er moeite mee heeft. Wat kunnen we dan van journalisten verwachten? De kosten van de oorlog in Irak komen misschien wel op de US$ Trillion, de Nederlandse staatsschuld is ongeveer 200 miljard euro, de markt voor krediet-verzekeringen (CDS'en) wereldwijd dekt 50 biljoen dollar ... weten jullie hoe de verhoudingen liggen?

Ik doe dus een oproep aan alle invloedrijke lezers van dit weblog, om zorgvuldig om te gaan met grote getallen, de fouten worden ook al snel heel groot!

Diversiteit

2007-11-19T10:57:00.000+01:00

Ik hoorde de podcast van nrc.fm het feit---uit een onderzoek van McKinsey---dat bedrijven met minstens 30% vrouwen aan de top beter presteren dan bedrijven geleid door alleen mannen. Dat is gemeten, niet maar een verhaal. De sprekers kwamen er niet echt uit waar dat aan lag, maar ik denk dat er een eenvoudige verklaring is. Elke investeerder weet dat hij zijn risico's moet spreiden (in een koud jaar verdien je aan je stookolie, in een warm jaar aan ijsjes en bier) dat heet zelfs diversificatie. Het lijkt me dat, om de verschillende uitdagingen die een groot bedrijf tegenkomt het hoofd te bieden, een "diversificatie" van het personeelsbestand de beste kansen biedt.

Overigens, dat er nog overwegend mannen aan de top zijn komt door een historische voorsprong. Vroege staatvorming werd gedreven door oorlog, een typisch mannenbedrijf. Het is pas sinds de tweede wereldoorlog dat we zijn overgegaan van een "oorlogstaat" naar een zorgende "welvaartstaat" waar vrouwen hun achterstand kunnen inlopen.

Grote stad, grote ellende

2007-11-12T16:49:00.000+01:00

Een Sloveense vriend vertelde me laatst van een sociaal experiment. Onderzoekers hadden in een aantal steden telkens 30 gsm's achtergelaten, en gekeken naar hoeveel er uiteindelijk teruggebracht werden. Hij zou het me niet verteld hebben als Ljubljana, de Sloveense hoofdstad, er niet als vriendelijkste uitkwam.

Zie
http://www.rd.com/images/content/2007/0707/cellphonereport.pdf voor de volledige lijst.

Dit is geen wetenschap, maar toch een interessante toets. Wat verklaart de volgorde? Amsterdam doet het bijvoorbeeld erg slecht, minder dan de helft van de gsm's werd teruggebracht.

Ljubljana is een erg kleine stad (250.000 inwoners), ik dacht dat het daar aan lag. Grote kans dat de telefoon is van een bekende van een bekende, en dat je een soort sociale winst kan verwachten van zo'n goede daad. Maar Toronto (2,5M) staat tweede, en andere miljoenensteden Seoul, Bombay, en New York er vlak achter. Misschien dat er daar soms relatief minder gsm-bezitters zijn dan in Nederland, maar dat lijkt de volgorde ook niet te verklaren. Inkomensongelijkheid dan? Ook niet. Ik vind het een raadsel: zou in Nederland het "sociale gevoel" echt zoveel zwakker zijn dan wij van onszelf verwachten?

Korte- en lange termijn in de politiek

2007-10-04T12:24:00.000+02:00

Veel politieke debatten (over economische onderwerpen) kunnen teruggebracht worden tot een verschil in nadruk tussen korte- en lange-termijndenkers.

Over lange-termijn keuzes zijn er wel verschillen: die staan alleen niet in de verkiezingsprogramma's, maar bepalen de "kleur" van een partij. Ik denk dat iedereen het erover eens is dat er in de AOW ingegrepen moet worden, dat de hypotheekrenteaftrek een rare ongelijkheid in stand houdt, en dat vrije handel uiteindelijk iedereen ten goede komt.

Verschillen tussen partijen komen uit korte-termijnbelangen: verkiezingsbeloften van de vorige ronde, of de overtuiging dat bij grote ingrepen de volgende verkiezingen verloren zullen worden. Hier scoort de oppositie ook makkelijk mee: het geheugen van de kiezers duurt meestal veel korter dan een politiek termijn. Wie durft het aan ouderen in hun pensioen te korten, huizenbezitters van hun woongenot te beroven, of fabrieken te sluiten? Het is moeilijk deze mensen duidelijk te maken dat hun positie in de lange termijn onhoudbaar is.

De twee Paarse regeringen kenmerkten zich volgens mij door hun lange-termijn resultaten (economische groei en het einde van de Koude oorlog maakten dit mogelijk), de regeringen van Balkenende door hun gerichtheid op de korte termijn (na de Fortuyn-revolte). Vandaar dat ze zo instabiel zijn gebleken.

Kleine wijziging

2007-09-15T16:15:00.000+02:00

Omdat ik denk dat mijn ideeen beter worden na confrontatie met andere standpunten, heb ik het mogelijk gemaakt om te reageren op mijn posts. Even een kleine test, misschien wordt het wel niets. Ik ben benieuwd of dit blog inderdaad gelezen wordt...

Geloof en religie

2007-09-15T11:30:00.000+02:00

Vandaag op glad ijs, want ik ben niet gelovig opgevoed. De woorden uit de titel zijn voor mij altijd synoniemen geweest (met godsdienst, spiritualiteit, mystiek, en wazigheid), begrippen waar ik een beetje op neerkeek. Ik heb in de loop der jaren gemerkt dat het dingen zijn waar zelfs ik als wetenschappelijk opgeleide atheist niet buiten sta.

Religiositeit heeft twee aspecten: een persoonlijke en een sociale. Enerzijds spreekt het individuen aan, anderzijds de gemeenschap. Op allebei de vlakken is er in de 20e eeuw veel veranderd, en is nog aan het veranderen -- denk aan het islamdebat nu.

Geloof heeft volgens mij met de individuele beleving te maken. Er zullen altijd vragen zijn waar de wetenschap geen antwoord op heeft, geen zinvol antwoord op kan geven, maar die voor een goed leven toch invulling vragen. Wat is goed? Wat heeft er zin? Waarom is er dood, en lijden? Levensbeschouwing is dus een goed woord. Dit is iets wat mensen kunnen bespreken en ook delen, maar het is emotioneel en niet rationeel van aard. Je kan niet iemand overtuigen om radicaal van geloof te veranderen.

Dan het sociale aspect: religie is iets dat mensen verenigt. Mensen kunnen een deel van hun identiteit halen uit het feit dat ze tot een bepaalde groep behoren. Diensten, rituelen, samenhorigheid, giften horen hier allemaal bij. Het is allemaal vertoon, maar het brengt mensen bij mekaar. Het kan ook beklemmend aanvoelen, omdat mensen gedwongen kunnen worden zich te conformeren... ex-gelovigen keren zich dan ook tegen dit aspect, vaak met behoud van de waarden die ze met de persoonlijke spiritualiteit meegekregen hebben.

Alle ketterijen en reformaties komen uiteindelijk uit het conflict tussen de twee: mensen die hun spiritualiteit niet konden verenigen met het heersende dogma. De europese maatschappij, in het bijzonder de nederlandse, is hierdoor gevormd. De Verlichting en het humanisme zijn opgekomen om deze conflicten te overbruggen, om een (hechte) samenleving te bouwen waar plaats is voor iedere persoonlijke levensbeschouwing.

Een deel van het venijn in het nederlandse islamdebat komt door onbegrip van dit verschil. Veel moslims zijn "culturele" moslims, die erbij willen horen zonder sterke geloofsovertuigingen. Nederlanders zijn zo ge-individualiseerd dat meer dan de helft "ietsist" is (gelovig zonder binding), maar als ze zeggen tot een kerkgemeenschap te horen dan weet je precies wat ze voorstaan. Het is voor autochtonen moeilijk te begrijpen dat iemand hartstochtelijk moslim kan zijn zonder homo's van flatgebouwen te willen gooien of vrouwen te mishandelen: er zijn toch imams die dat preken? Eveneens is het voor moslims moeilijk te begrijpen dat iemand "helemaal niets" is, heb je dan geen tradities of familie, waar leef je dan voor?

Als er over een paar jaar meer begrip is voor verschillende soorten religiositeit, dan is het debat niet meer politiek en polariserend, maar oecomenisch en verenigend.

Normen en Waarden

2007-09-03T15:37:00.000+02:00

Het is alweer meer dan een jaar aan de gang, maar volgens mij heeft het "normen-en-waarden-debat" nog niet veel verhelderd. Ik geloof dat dit komt doordat "normen" en "waarden" op een hoop gegooid worden, dus hierbij mijn duit in het zakje.

Normen zijn afspraken--vaak onuitgesproken--die het samenleven mogelijk maken. Bij welk beroep je een das draagt, of een hoofddoek, hoe je je in een lift opstelt, hoe hard je muziek mag staan ... over de gekste dingen zijn de gekste normen ontstaan, en het kost je het grootste deel van je puberteit om ze te leren. Niemand leert ze allemaal, kijk maar naar wat er aan etiquette-handleidingen bestaat, en hoe die elkaar tegenspreken.

Waarden zijn je ideeen die richting geven aan je leven, ideeen waaraan je je definieert. Voorbeelden zijn vrijheid, zekerheid, liefde, spiritualiteit, welvaart, zingeving, gezondheid, noem maar op. Als je hier in je puberteit al aan gedacht hebt, ben je al verder dan de meeste opiniemakers.

Het verschil is dit: je normbesef bepaalt hoe je omgaat in het maatschappelijk verkeer, je waardebesef is een prive-aangelegenheid dat sturing geeft in je leven. Voor het eerste ben je afhankelijk van de maatschappij: je kan niet in je eentje besluiten links te gaan rijden. In het tweede ben je vrij, en heeft de maatschappij je niets op te leggen.

Een tolerante samenleving als het onze hoort dit verschil te respecteren, dit heet gewetensvrijheid en was de aanleiding van de 80-jarige oorlog. We hoeven niet afwijkende normen te accepteren ("bij ons is eerwraak heel gewoon") maar we kunnen niet voor iemand bepalen wat hij mag denken ("wij vinden homo's vies"). Integratie betekent dan dat iemand de heersende normen begrijpt en respecteert, niet dat hij bepaalde waarden overneemt: in principe heeft de maatschappij geen afgesproken waarden.

Waarom je je favoriete boeken niet terug moet lezen.

2007-08-14T09:38:00.000+02:00

Of films terugkijken, als je ze vroeger grappig vond. Of naar dezelfde plekken op vakantie gaan. Of welke beleving dan ook herbeleven.

Namelijk, dit zijn dingen die een positieve indruk hebben nagelaten. Die zijn moeilijk te overtreffen, zeker omdat ze in je herinnering groeien. Je verandert zelf ook, dus je hoeft ze helemaal niet meer vanzelf leuk te vinden. En als ze toch tegenvallen, heb je een slechte ervaring en een verpeste herinnering.

Wie herleest er nou slechte boeken? Toch is er een grote kans dat je deze leuker vindt dan je je herinnerde ... maar misschien nog niet zo leuk als je herinnering aan je favoriete boeken.

Macht verdelen

2007-07-08T21:50:00.000+02:00

Dit keer vertel ik weer iets dat we allemaal al wisten, maar nog niet zo verwoord hadden. Spellingscorrecties zijn altijd welkom.

Macht grijpen

We hebben allemaal wel een idee wat "macht" is, maar het is lastig precies te definiëren. Ik laat het maar vaag. In de openbare ruimte strijden er veel verschillende belangen om macht of invloed. Soms zijn dit personen, soms instanties, soms ideeën. Macht is schaars, het moet over deze partijen verdeeld worden, en iedereen wil altijd meer. En als er ruimte is, zal dat wel door iemand ingenomen worden.

Wacht even: iedereen wil meer macht. Niet altijd over anderen, maar "vrijheid" is ook "macht over jezelf" en dat vindt iedereen goed. En als er echt mensen zijn die niet meespelen... tja, die krijgen geen macht, en het spel wordt ook zonder hun gespeeld.

Misschien is wel de kracht van een democratie dat de macht zo gelijk verdeeld is; in het algemeen zijn mensen vrij om hun eigen keuzes te maken, zichzelf maximaal te ontplooien, en ook betrokken te zijn bij collectieve beslissingen. En dat ook elke macht gecontroleerd wordt. Een politicus die het te gek maakt, wordt teruggefloten, door collega's, de pers of uiteindelijk door kiezers.

Maar het verdeel-mechanisme kan ook (tijdelijk) haperen. Een instituut als een veiligheidsdienst, bijvoorbeeld, lijkt vrij te beslissen om zichzelf meer macht toe te kennen.
Als er een terroristische dreiging is--wie bepaalt dat? Wie krijgt daardoor extra bevoegdheden? Wanneer mag je dan weer gewoon tandpasta in je handbagage meenemen? Alleen machthebbers boven de veiligheidsdienst kunnen ze weer bevoegdheden afnemen, zelf leveren ze ze niet in.

Een allerdaagser voorbeeld is het management van een grote organisatie, zeg een universiteit. Die heeft veel wettelijke bevoegdheden gekregen, dus de salarissen gaan omhoog. Het controleert zichzelf, zet liever een nieuw gebouw neer dan een nieuw onderzoeksinstituut, en ontslaat liever iemand op de werkvloer dan een (bekende) beleidsmedewerker. De intenties kunnen nog zo goed zijn, langzaamaan gaan er dingen gebeuren die niet gelegitimeerd zijn.

Terug van weggeweest

2007-07-05T14:57:00.000+02:00

Na een afwezigheid van anderhalf jaar heb ik mijn weblog weer ontdekt. Ik ben benieuwd of er nog mensen zijn die mij niet uit de RSS-lijst verwijderd hebben en dit stuk lezen zonder dat ik ze erop hoef te wijzen.

Ik ga de boel anders oppakken, met minder nadruk op persoonlijke ervaringen en meer op korte essays. Ik kom geregeld leuke ideeen tegen, of heb ze zelf, en ik wil ze graag hier opslaan. Het eerste gaat over winst (van bedrijven). Wat is winst?

Winst- maximalisatie.

Wat mij is bijgebleven van de lessen economie op de middelbare school is dat bedrijven zullen proberen hun winst zo groot mogelijk te maken: door hun productie af te stemmen op de vraag, zonder dat hun kosten te hoog oplopen. Volgens mij gaat het niet alleen om de intenties van de bedrijven maar ook om een soort evolutionair principe: de bedrijven die dit het beste doen zullen uiteindelijk overblijven in de markt-jungle.

Maar er zijn uitzonderingen op deze regel, bedrijven die succesvol zijn en die duidelijk niet hun jaarwinst maximaliseren. Denk aan "duurzame" ondernemingen als Triodos en Eneco, maar ook aan dotcoms als Amazon en Google, die jarenlang steeds meer verlies maakten maar ontegenzeggenlijk succesvol bleken. Of Apple, die producten maakt waar (nog) geen vraag naar is en dan zeer succesvol vraag creëert.

Het leidend principe kan anders verwoord worden, om deze gevallen ook te beschrijven. Misschien deed mijn economieleraar dat wel, maar was ik niet aan het opletten. Bedrijven proberen niet hun jaarwinst, maar hun totale winst over alle jaren te maximaliseren. Dat kan inhouden dat een bedrijf kan kiezen voor een lagere jaarwinst, als deze zich maar langer doorzet.

Negentiende-eeuwse bedrijven hadden weinig zicht op de toekomst, of op de gevolgen van hun eigen acties. Daarom richtten ze zich uitsluitend op hun kortetermijnwinst, wat het kapitalisme van die tijd een slechte naam gaf. Tegenwoordig is zo veel expertise en onderzoek, dat bedrijven toekomst-strategien kunnen vergelijken: wat zijn de effecten op de markt, op de vraag naar onze producten, op de kansen op een faillisement, of dat een overheid ons werk verbiedt. Doordat ze rekening zijn gaan houden met toekomstige winsten, gaan ze zich langzamerhand duurzamer gedragen. Uit zuiver economisch belang.

Betaalpaal

2005-09-30T14:45:00.000+02:00

Maandag was ik even bij een Albert Heijn 'nieuwe stijl'. Op de Nachtegaalstraat, het filiaal dat zich het meest richt op yuppen zoals ik -- of zelfs nog young-er, urban-er of professional-er dan ik -- is een nieuw klantonvriendelijk betaalsysteem ingevoerd.

Ik ben bang dat als ik al de belevenissen opschrijf, dit erg op een stukje van Youp van 't Hek gaat lijken. Dan probeer ik het neutraal te beschrijven: er is dus een nieuw betaalsysteem. Hierbij wordt niet meer aan de cassiere betaald, maar die geeft een bon waaran de klant dan zelf moet voldoen aan een zuil die in grote blauwe letters dezelfde naam draagt als dit stukje; daarna kan hij pas de winkel uit. Dat is voor de 'efficiency'.

Ik was van veel onder de indruk, maar niet van de slagvaardigheid. Je moet als klant drie keer in de rij staan: voor de kassa, voor de betaalpaal en voor de uitgang. Er stond bij de openingsdag bij iedere paal iemand in een AH-blouse om op de knoppen te drukken waar je met twee handen vol boodschappen niet bij kan. Zelfs de hogere managers droegen hun steentje bij door aan de kassa te helpen met tassen inpakken, want de lopende band was ook weggesaneerd. Het hele systeem is zo efficient, dat ze ook nog kassa's weg konden halen zodat de rijen in de winkel trechtervormig werden. En verder scheelt het de cassiere's ongeveer 15 seconden per klant, omdat ze niet naar wisselgeld hoeven te zoeken!

Gelijk had Hendrik het ook al gekraakt: laad je winkelwagentje vol, en vraag bij je goedkoopste product voor een aparte bon (voor de huisrekening). Reken vervolgens alleen deze af, loop fluitend door de scanner en tel uit je winst!

Ik wacht de kinderziektes nog even af, voordat ik er weer een poging waag.

Seattle

2005-08-03T08:54:00.000+02:00

Het is ruim twee weken terug dat ik hier iets geschreven heb, maar dat komt omdat ik het (echt!) druk heb op een conferentie in Amerika. Ik ben 15 augustus terug, en pot mijn ervaringen tot die tijd op. Blijf kijken ...

Waarom hebben Turken snorren?

2005-07-19T13:23:00.000+02:00

Omdat ze op hun moeders willen lijken.
Dat is een grap met een baard. Maar je weet nu vast het echte antwoord.
Inderdaad: het hoort bij de cultuur.
Daar schieten we wat mee op.
De Osmaanse elite droeg snorren.
Oh ja? Wie dan?
De Janissaren, de soldaten van de Sultan, vormden ook de ambtenarij.
En waarom droegen die snorren?
Omdat ze van de Sultan geen baarden mochten dragen.
???
Janissaren waren van oorsprong christelijke slaven, en om ze te onderscheiden van 'ware' moslimmannen mochten ze geen baarden dragen. Ironisch, dat hun snorren nu een nationaal symbool geworden zijn.

Speculatie en ongegronde generalisatie, maar ik heb er weer een hypothese bij.

In Istanboel's Militair Museum speelt de Mehter, het muziekcorps en laatst overgebleven onderdeel van de Janissaren. Fantastisch uitgedost, meeslepende muziek, en de bloedstollende gedachte dat dezelfde muziek, en de kreten "Allah is groot!" en "Ten aanval!" ook klonken voor de poorten van Wenen, naast talloze slagvelden over de afgelopen 500 jaar.

En ze hadden allemaal zeer verzorgde snorren.

Geleerd

2005-06-28T21:25:00.000+02:00

Dingen die ik de afgelopen tijd geleerd (of herleerd) heb:

hoe eenvoudig een icosaeder te tekenen is
dat niet alle wiskundigen gek zijn
maar ook dat velen niet twee weken uit te houden zijn
een beetje geschiedenis van dit werelddeel
50 woorden Turks
en dat je met 50 woorden en handgebaren al een heel end komt
dat ik blijkbaar herkenbaar ben als Nederlander
en dat de Turken die mij aldus herkennen ook 50 woorden Nederlands kennen
dat een busreis van 14 uur nooit leuk is
dat duiken fantastisch is
en dat mijn vriendin uniek is op de wereld -- ze vliegt zaterdag naar Antalya!

Last Post

2005-06-24T10:27:00.000+02:00

Vandaag is de laatste dag dat ik veel achter een computer kan zitten, reizend wordt dat lastiger. Ik hoop een paar keer wat te kunnen zeggen, maar misschien moet ik ook wel de aantekeningen uitwerken als ik terugben. Tot snel, maar blijf er niet voor op ...

Laatste dagen

2005-06-23T10:03:00.000+02:00

De conferentie loopt op z'n eind, en de zaal wordt steeds leger. De 'sfeer' is sinds dinsdag over z'n hoogtepunt heen, en veel mensen zullen morgenmiddag alweer vertrekken.

Mijn plannen zijn nu wat duidelijker: ik ga zaterdagavond met de bus naar Kasj -aan de zuidkust- om daar duiklessen te volgen. Na wat strandhangen ga ik een paar dagen langs de kust wandelen en proberen een vriend van hier te ontmoeten in Antalya (waar zijn ouders wonen). 5 juli is er in die buurt in een Grieks theater (het 'best behouden' ter wereld, naar het schijnt) een uitvoering van Carmen, die probeer ik mee te pakken. Nog wat meer toerisme en dan ga ik weer terug naar de Zee van Marmara, waar ik nog een paar dagen in Istanboel heb om souvenirs te kopen en evt. geld op te maken. Al met al ga ik meer geld opmaken dan waar ik op gerekend had.

Ik kan door blijven gaan met m'n opmerkingen:

Kill Bill is hier blijkbaar net uit, iedereen fluit 'the Bride's tune', of heeft het op z'n mobiel.
Behalve die van het meisje achter de computer naast me, die heeft dan weer muziek uit Carmen.
Een Turkse kapper is een hele ervaring, met hoofdmassage en allerlei geurtjes. Ik heb me nog niet eens laten scheren, dat zal nog komen.
Waterpijp rokend backgammon spelen aan de Gouden Hoorn is een prima besteding van een middag.
Turkse meisjes zijn een hoop knapper op 20m dan op 2m. Vooral als ze me hun moeders zijn, die soms lijken alsof ze zo'n Groucho Marx kermisbril ophebben.
Iedereen hier roept meteen na het vallen van het woord Holland "Pierre van Hooijdonk!", die heeft net Fenerbacje naar het landskampioenschap getrapt.
De computers op dit netwerk heten naar computerspelletjes, het is dus wel grappig om bij het opstarten het bericht te zien "Starting Quake", "Starting Starcraft", "Starting Unreal".
Ik heb een oude munt van 1 Lira gezien (1972), nu het equivalent van 0,000 000 6 euro - en daar stond ook al Ataturk op!

Het varen maandag was prachtig, daarover hopelijk ook later meer. Nu weer terugsnellen naar de bijna-laatste lezingen.

Oude Stad

2005-06-20T17:23:00.000+02:00

Mijn weekend ga ik nog niet uitgebreid beschrijven, maar bliksemsnel samenvatten.

Zaterdag:

Sultanahmet (Blauwe) moskee
Ayasofya, of Hagia Sophia, zeer indrukwekkend -- verdient minstens een paar woorden. Onder de koepel voel je je heel klein, naast de graffiti van de Vikingen ook in de tijd nietig. Waanzinnig.
Cisterne
Grote Bazaar, wat een drukte! Gelijk iedereen kwijt.

Zondag:

met Daniel Allcock, mijn nieuwe inspiratiebron
Stadsmuren afgewandeld
Regen
Sloppenwijken
Chora, kerkje met prachtige mozaiken en fresco's.

Nu: moe, beetje heimwee. Alles is hier zo anders.

Te doen:

Topkapi paleis
Dolmenbace paleis (met beter Harem)
Militair museum, met Janissaren-muziek
Weer Grote Bazaar, en nu iets kopen.
Waterpijp, Turks bad, naar de kapper -nog niet aan toegekomen.

Ik heb ook al ideeen voor wat ik na deze week ga doen, dat lucht erg op. Turkije is groot, er is overal wel iets te doen, maar zonder eigen vervoer kom ik misschien lelijke centra niet uit, en iig de natuur die ik zou willen zien niet in. Dus ga ik even lui zonnen -en hopelijk leren duiken- aan de zuidkust. Daar is vast ook wel een ruine te bezichtigen ... die zijn hier namelijk overal.

Nu ga ik op de Bosporus varen met het conferentie-uitje, hopelijk met veel mooi weer, eten, raki, en weinig wiskunde. Alles hierboven verdient nadere uitleg, dat komt wel weer als ik me hier binnenkort verveel.

Eenheden

2005-06-17T14:55:00.000+02:00

Turkije is zo'n land dat wel eens wat inflatie heeft meegemaakt. Er zijn de laatste jaren twee keer drie nullen weggestreept, met de overgang 1 Turkse Lira = 1000 Lira (oude vorm), en daarna 1 Nieuwe Turkse Lira (YTL) = 1000 TL. Het gekke is dat al het oude geld nog in omloop is -dus ik heb muntjes van 50.000 en 0.05 die hetzelfde waard zijn, en briefjes van 1 en 1.000.000 die er 'verder' precies hetzelfde uitzien en precies hetzelfde kopen.

Niet alleen dat, de aangegeven prijzen zijn ook nog in de drie vormen te vinden, en dan moet je zelf maar wijs worden wat er bedoeld wordt. Het wel duidelijk dat mijn stuivertje niet genoeg zal zijn om de Mercedes in de straat de kopen, maar dat ik er een miljoen van nodig zou hebben. Toch is het lastig, omdat je toch al om moet rekenen. Gelukkig is de koers vrij makkelijk: 5 Lira (YTL) = 3 Euro ... oppassen dat je geen Nieuwe Turkse Euro's krijgt.

Euro's worden hier trouwens op straat gewoon gebruikt, en je kan ze ook gewoon pinnen (net als dollars, overigens). Het is wel te overleven, met 5 munteenheden in een land, maar een munteenheid voor 12 landen is wel handiger.

De eerste week zit er bijna op, en ik heb de rust wel verdiend ... zometeen weer wat toerisme, dan een keer een Turks bad en een waterpijp. Ik hoop fris aan volgende week te kunnen beginnen, nu was iedereen zo vermoeid, warm en uitgedroogd dat het vorige praatje leek uit een scene uit Doornroosje.

Interessante ontmoetingen

2005-06-15T18:33:00.000+02:00

Thom heeft wel eens opgemerkt dat er op mijn vakantiefoto's nooit mensen staan, eenzelfde sociopathische neiging toont dit dagboek misschien wel. Daarom nu een bloemlezing van zeer oppervlakkige karakterportretten.

Yoshida. Een professor uit Japan, en zoals alle Japanners die ik ken zeer innemend en beleefd. Wat hem bijzonder maakt is dat hij bijna net zo lang is als ik, heel goed Engels spreekt -al is het een beetje Engurishu- en een authentiek gevoel voor humor heeft. Zijn beroemdste boek heet "Hypergeometric functions, my love" en zijn lezingen zijn doorspekt met grappige vondsten.
Masjid. Mijn Iraanse kamergenoot, diende tijdens de Irak-Iran oorlog -en acht jaar daarna- als radaroperator bij de luchtmacht, en heeft eens een Mirage neergeschoten. Hij heeft ook een gebombardeerde olietanker 6 weken zien branden. Verder is het een enorme zeikerd, wat hierbij niet geholpen met de zangerige Farsi uitspraak van de 'an' klank als 'ahaonn'.
Anet. Een Turkse studente, maar 'etnisch' Armeens. Schijnbaar de enige hier uit Istanbul, een bron aan informatie over restaurants, vervoer en bezienswaardigheden. Zij gaat binnenkort in Grenoble studeren, ik moest maar langskomen als ik in de buurt was (ik ken haar al twee keer 10 minuten).
Mesut. Turkse student uit Ankara, die ik al in Sicilie tegengekomen was. Macho, voormalige Tae-Kwan-Do kampioen, voetballer, en geloviger dan mensen uit Istanbul, waanzinnig vriendelijk. Hij is voor het het eerst in Istanbul, hier nog verlorener dan ik. Ook een fan van de film "Kingdom of Heaven", maar om zeer andere redenen.
Jaydeep. Een Indiaase tweede-generatie Canadees. Bruist van energie en ziet overal de humor van in. Hij wordt om de haverklap afgezet door Turken maar heeft het niet door. Goed uit te staan omdat hij interesses heeft naast wiskunde waar hij ook over wil praten, maar ik moet altijd een versnelling hoger om hem bij te houden. Heeft hier geleerd een duif van een meeuw te onderscheiden ... hij komt uit Winnipeg, ver in het binnenland van Canada.
Michela. De eerste Europeaan -wat is Azie toch groot. Haar kende ik ook uit Sicilie, en is een week in Utrecht geweest. Ze is Italiaans, uit Milaan, en als ze niet aan het mailen is is ze aan het sms-en. Een communicatieobsessie, maar met mij communiceert ze alleen over wiskunde. Ik geloof dat ze het heimelijk betreurt dat we nog geen pastarestaurant gevonden hebben.
Daniel Allcock. Amerikaanse 'associate professor' uit Austin. Zeer vriendelijk, en waarschijnlijk diegene in de wereld wiens wetenschappelijke interesses het meest met de mijne overeenkomen. Gelukkig kan ik het heel goed met hem vinden. Hij vertelde dat hij gisteren achterna is gezeten door een vieze oude man, waarschijnlijk aangetrokken door de mooie benen onder de enige korte broek in Istanbul. De naam kan het niet geweest zijn. Hij complimenteerde mij met mijn Engels, het zal voor hem een opluchting zijn om de langere woorden die hij kent ook eens te kunnen gebruiken.

Gisteravond liep ik voor het eerst alleen door de uitgaanswijk, en ik werd om de haverklap aangesproken door jonge mannen die mij hun cafe/disco/restaurant in wouden lokken, alleen zeiden ze dat niet. Heel vriendelijk gesprek, niets aan de hand, maar als ze eenmaal je aandacht hebben laten ze je niet meer met rust. Ik ben zelfs door een zo'n figuur van een andere 'afgepakt', ik heb me toen maar losgemaakt en ga nu niet meer in gesprek. Heel vermoeiend. En er zijn hier hordes zwerfkatten; meestal heb ik niks met katten maar deze laat ik van mijn broodjes mee-eten. Waarschijnlijk vind ik ze aardiger omdat ze niet doen alsof de wereld van hen is, zoals goedverzorgde Nederlandse huiskatten. Die zijn niet vergeten dat Egyptenaren ze als goden aanbaden.

Iets meer

2005-06-14T14:45:00.000+02:00

De koffie hier is waardeloos, het beste tot nu toe kwam uit een automaat. Voor mij dus een paar weken cold Türkiye.

Het is nu zwaar bewolkt, misschien maakt dat -samen met het caffeinegebrek- dat ik minder energie heb. In elk geval weer geen gelegenheid gehad om een jaloersmakende foto van de Bosporus te maken. Al wel een paar kleine wandelingen genoten, en als je weet waar je moet zijn kan de stad prachtig zijn. Eigenlijk is "de stad" zo groot dat het een paar dorpen heeft opgeslokt, er zijn meerdere gezellige centra. Helaas worden deze verbonden door reusachtige verkeersaders, je kan niet gezellig wandelen.

Turkse wc's hebben geen papier en de urinoirs:

hangen op kniehoogte,
zijn de helft zo breed als thuis,
en worden maar een keer per dag doorgetrokken.

Veel gebruik van het hotel dus. Nu moet ik nog even, voordat het volgende praatje begint, dus maar even m'n neus dichtknijpen ...

In de polis

2005-06-13T16:15:00.000+02:00

Ik ben goed aangekomen.

De vlucht leek kort -hoewel, soms ook lang- doordat ik naast een half-franse vioolmaker zat die op weg was van zijn vriendin in Haarlem naar zijn vriendinnetje in Istanbul. Hij had sociale psychologie gestudeerd, daarvoor een jaar rechten, een jaar econometrie, zelfs een paar weken wiskunde, en vloog zo veel dat bij een voorgaande afdaling zijn trommelvlies was geimplodeerd. Hij was al eens (tien keer!) eerder hier geweest, dus kon al wat vertellen over de pinautomaten, het bier, dat je een visum (postzegel van E.10) moet kopen voordat je door de douane mag ... maar na vier uur naast hem was ik blij dat ik neer kon ploffen in het hotel.

Dat kostte nog even moeite: ik kon het in het donker de weg niet vinden, dus vroeg ik het maar aan een taxi. Die kon het ook niet vinden, maar die kon gelukkig wel aan iedereen de weg vragen. Opvallend dat er hier om 1.00 's nachts nog ZO veel mensen op straat lopen. Aangekomen beweerde hij geen wisselgeld te hebben, en heb ik uiteindelijk de dubbele ritprijs betaald, en ben ik dus al voor mijn eerste 3 euro afgezet.

Ik slaap alleen in een driepersoonskamer. Op TV zijn er zelfs kanalen die ondertiteld zijn ipv nagesynchroniseerd, dus ik had de X-files kunnen kijken. Bij het ontbijt kwam ik al bekenden tegen (uit Italie) en naast dat ik de stof tot nu toe nog kan begrijpen vind ik de mensen erg gezellig ... dat is maar goed ook want ik wil wel wat van de stad zien en de organisatie neemt dat niet zo op zich.

De universiteit hier ligt prachtig aan de Bosporus, ik had een jaloezie-foto willen maken maar de batterijen van de camera kozen dat moment om het te begeven. Ik heb nog niet veel van de stad gezien, maar de omschrijving '1001 Kanaalstraten' dekt het niet. Het verkeer is er chaotisch, het gehuil van de moskeen frequent, de bevolking zeer cosmopoliet. De sfeer is er van een soort oosters Wenen -een beetje vervallen klassieke gebouwen en goedverzorgde mensen- met aan weerzijden van de Bosporus lange boulevards voor het strandgevoel.

De vakantie is hier zo dichtbij ...

Zenuwen

2005-06-12T15:10:00.000+02:00

Over een half uur stap ik op de trein, de eerste stappen richting Turkije. Laatste dingen pakken, sokken optrekken, en over een maand ben ik weer in Nederland.

Maar morgen kan ik al het weer uit Istanboel melden.

Sorry!

2005-05-25T10:09:00.000+02:00

Ik begrijp net dat het niet mogelijk is geweest om te reageren op mijn stellingen. Het was natuurlijk wel de bedoeling dat jullie dat deden, dus ik hoop dat nu alles in orde is en jullie het alsnog willen proberen. Om het goed te maken geef ik jullie vandaag een extra mogelijkheid om te reageren, dan kan je je hart luchten over wat je van mijn beginnersfout vindt.

Een jongensdroom is uitgekomen! Tenminste, er is een puzzelstukje op z'n plaats gevallen. Toen ik stukjes uit de kindereditie van de Odyssee las, vroeg ik me altijd af waar die betoverde landen lagen, en of de monsters daar nog bestonden. Er is nu een theorie over wie de Sirenes waren, en ik ben helemaal verkocht!

Stellingen

2005-05-23T11:55:00.000+02:00

Naar aanleiding van enkele promoties ben ik stellingen aan het verzamelen om de mijne -over twee jaar, afkloppen- spannen te maken. Ik denk, als ik het er nu met jullie over heb, zijn jullie ze misschien vergeten als het eenmaal zo ver is. Voor het eerst laat ik ook reacties toe, dus kan je je inspiraties delen.

Maatschappij

Het rode licht bij een fiets-stoplicht kan vervangen worden door een oranje knipperende.
In de politiek wordt men meer beloond voor goede presentatie dan voor goed beleid.
De kracht van de nederlandse samenleving is haar gebrek aan xenofobie. De toename hiervan de laatste jaren tast de maatschappij dieper aan dan de engste vreemdelingen zouden kunnen.
Wetenschap, Onderwijs
Afgaand op zijn ideeen over valbewegingen, was Galileo de eerste wetenschapper die staand plaste.
Het regime van permanente revolutie in het onderwijs doet meer kwaad dan goed. Vernieuwing begint bij vernieling, en binnen een ministerstermijn is niet alles weer op te bouwen.
Wetenschap doet algemene uitspraken met een zekerheid van 95%. Religie geeft 100% zekerheid ten koste van de algemene geldigheid.
VWO wiskunde-onderwijs heeft twee doelen die niet met elkaar verward mogen worden: iedereen moet algemene basisvaardigen bijgebracht worden, en enkelen moeten voorbereid worden voor technische studies.
Wiskunde
Nog niets. Dat komt nog, hoop ik.

Reacties welkom, wijzigingen mogelijk, rechten voorbehouden.

Cum laude

2005-05-20T14:19:00.000+02:00

Weer een stap gezet in de grote-mensen-wereld: ik heb mijn baas (Eduard) uitgenodig om bij mij te komen eten. Met zijn vrouw Elisabeth, en twee jongere collega's zonder wie ik het überhaupt niet aan zou durven. Vanzelfsprekend had ik gisteren als een bezetene opgeruimd, schoongemaakt, afgewassen, en letterlijk alles uit de kast gehaald om mooi tafel te dekken. Ja, we waren met z'n vijven, en ik heb van alles maar vier.

Ik had italiaans gekookt, iets waarvan ik dacht dat ik dat makkelijk bijzonder kon maken. Het culinaire resultaat is verslonden zonder dat ik er aan dacht om foto's te maken ter vereeuwiging van een hoogst unieke tour de force. Menu!

Aperitif - Martini met zoutjes (tot 19.00)
Antipasti - Meloen met parmezaanse kaas en parmaham
Primo - Penne met pesto van zongedroogde tomaten, met tomaten-mozarella-basilicum salade
Digestivo - Citroen sorbetijs!
Dolce - Tiramisu, koffie, thee (tot 21.00)

Vooral het ijsje tussendoor, borrelglaasjes in de diepvries, vond ik spectaculair. Met het mooie weer, het open raam en de mafiamuziek was de mediterane sfeer compleet. Zoals meerdere malen opgemerkt is.

En het was nog lekker ook! Eduard schepte zelfs drie keer op van de pasta. Elisabeth: "Dat moet je beschouwen als een groot compliment, dat heeft hij bij mij in 30 jaar nog nooit gedaan." Ze zei ook dat Eduard niet kon koken, hij antwoordde "Nou, ik heb wel promovendi die kunnen koken."

Elisabeth kan overal enthousiast over worden, al is het maar kort. Eduard reageert steevast zo:

"Nou moet je het wel goed vertellen."
"Nou moet je niet overdrijven."
"Nou belicht je het verhaal wel erg eenzijdig."

Zij was ook het middelpunt van het dieptepunt van de avond: ze zakte door d'r stoel! Ze had net een naar ongeluk met d'r rug gehad, maar dit liep allemaal gelukkig goed af. Mijn carrière gered.

Het was half twaalf voordat ik alleen was, maar nog veel later voordat ik weer een beetje tot rust gekomen was … toen was de afwas gedaan, de tafel teruggezet, de kleine hand van de klok bij de drie in de buurt, en dit stukje bijna af.

Ik had Gunther verteld van het voornemen, die zei 'Dat wordt cum laude.' In de keuken is dat in ieder geval gelukt.

Greasemonkey

2005-05-18T10:03:00.000+02:00

Iedereen die nog niet Firefox gebruikt om het Internet af te struinen moet dat NU gaan doen. Er is namelijk iets spannends aan het gebeuren, met een niet-zo-spannende naam Greasemonkey. Het geeft de gebruiker ongelofelijke controle over de vorm van de webpagina's die hij te zien krijgt. Met de juiste 'scripts' verdwijnen advertenties, worden links duidelijker, pagina's leesbaarder en pop-upvrij, en het is allemaal zelf in te stellen (en te programmeren in Javascript, als je dat kan). Het is nog maar maanden oud, en het wordt de Toekomst-met-hoofdletter-T.

Jullie gebruiken toch al RSS om te zien of ik nieuwe berichtjes plaats, mag ik hopen? Anders haal je ook Sage even op, ook voor Firefox.

En hebben jullie al een Firefox T-shirt? Die kan je dan hier krijgen. Joepie!

Protest:

2005-05-07T14:44:00.000+02:00

Nu ik er niet op uitgetrokken ben om de demonstreren met de "Gulf War Veterans for Truth" in Margraten, toch maar een digitaal protest:

Wat is een weblog toch makkelijk.

Verder nog even jullie aandacht voor het volgende feestje:
Time Traveller Convention. Een initiatief van de studievereniging in MIT, is het gelijk een experiment of tijdreizen mogelijk is. Alle tijdreizigers uit de toekomst worden namelijk uitgenodigd, als ze niet komen opdagen zal het wel niet kunnen. Wees snel, het is al vanavond en het is al lang uitverkocht. Als je het mist, moet je (misschien een paar eeuwen) wachten totdat het mogelijk is de klok terug te draaien voor een tweede kans.

Kikkers

2005-04-29T20:37:00.000+02:00

Woensdag fietste ik over een nat pad naar huis. Net als alle mannen ben ik geneigd om te mikken op "de vlieg in de pot", maar ook op de fiets rij ik liever midden over losse takjes heen, zodat die spannend knakken, dan er schampend langs, zodat ik uitglij.

Woensdag dus, kwam ik zo'n takje tegen, in het donker. Toen het al te laat was voor mij om te corrigeren, of om überhaupt te reageren, probeerde het takje weg te springen. Het bleek, zoals de titel al doet vermoeden, geen takje te zijn. Het achterwiel volgde met een heel vies geluid ... ik ben zonder om te kijken doorgereden. Ik verwacht geen politiebericht, maar de schuld knaagt.

Gelukkig heb ik hier niks mee te maken.

Gisteren vond ik een enorme spijker in mijn achterband. Ik heb hem geplakt, denkend aan wraakzuchtige dolende kikkerspookjes.

Losse observaties

2005-04-25T23:19:00.000+02:00

Ik maak wel eens wat mee. Zeker nu ik er op let om leuke dingen voor dit logboek te vinden.

In Lombok vergat mijn voorganger bij de pinautomaat z'n geld mee te nemen. Wie gaat er nou geld halen en vergeet z'n geld dan? Ik erachteraan rennen "Meneer, meneer, uw geld" en hij bedankte niet eens. Gelukkig deed mijn buurman dat voor mij -wij stereopinnen- in onvervalst Utregs, "Zo joh, die maag je daankboor zèn".

Ik zag een meisje voordat ze de moskee in ging nog snel even haar HOOFDDOEK OMDOEN. Vergevorderde integratie, denk ik.

In Havana -café bij het stadhuis- moet je betalen om naar de wc te gaan. 50 cent, maar je krijgt er wel wat voor terug: je mag namelijk de gel gebruiken die ze voor de spiegels hebben klaargezet. Dus als je bij het uitgaan je wilt verzekeren tegen een bad hair day ga je naar Havana, en als je gewoon moet plassen kan dat toch overal in de buurt.

We zijn vrijdag met de vakgroep wezen zeilen, en zonder grappen dit was het leukste dat ik de afgelopen weken heb meegemaakt. Prachtig weer, beetje actie, smartlappen zingen, spelletjes winnen, genoeg tijd om iedereen te spreken en genoeg ruimte om ze te vermijden als het je te veel wordt.

In Marken -lieflijk oudhollansch visschersdorp- was een italiaanse toergroep. Ik voelde me net als zij de toerist, maar ik schetterde niet "Waar zijn de tulpen?". Verhaal verteld aan een italiaanse collega … "Did you throw them in the water?"
"I managed to restrain myself." antwoordde ik. "Pity, next time don't try so hard."

Maar het mooiste was Manuel's camera. Prachtig digitaal ding met een reuzenlens, duidelijk heel goed en even duidelijk heel duur. "Impressive camera!" zeg ik. "Yes," zegt hij "I have it to compensate for my tiny dick." Petje af.

Poolse vriend

2005-04-21T15:46:00.000+02:00

Twee zomers terug leerde ik op Sicilie een Poolse jongen kennen. Ik heb met hem enorme pret gehad, vooral om zijn vrolijk en aanstekelijk cynisme en gitzwart wereldbeeld. We hebben contact gehouden, maar toen hij schreef dat hij getrouwd was en een zoon gekregen had wist hij dat zo te brengen dat ik het een half jaar niet serieus nam.

Nu mailde ik hem gisteren om te vragen of hij ook naar Istanbul ging. Precies tegelijkertijd mailde hij mij ook. Na wat spraakverwarring kwamen we er achter wat er aan de hand was, en dat hij niet ging maar wel naar Seattle, dus ik zie hem een maand later.

Ik zet het zijn mail hieronder omdat telkens als ik het lees ik hardop moet lachen. Misschien ligt dit aan mij en vind niemand anders het leuk, maar ik deel het toch. Mijn tekst staat cursief.

> Hi Slawek
>
> Did you get my mail? You don't sound like it ... I sent it to your
> Polish address. I'll send another copy. You are in Erlangen now?
>
> > how is life for spoilt banker sons?
> My dad just bought me a new car, I didn't like the old one. And the
> maid is massaging my shoulders, while the other one makes tea. You
> should come here sometime.

I have not got it because our firewall in Cracow lets us get no relevant
messages (only spam). (Funny I decided to write to You the very moment You
did).
2. I am in Erlangen and it is unclear whether I will be here next year.
(there is money and I want to but whether "they" will let me is another
question)

> > I am computing some horrible stuff and listening to string quartets.
> I am not computing anything and listening to a construction site.
You lucky guy. I have to pay for a house which is less pleasant then
listening to it being built.

> But mostly I am dreaming of an exotic oriental conference on
> hypergeometric functions in Constantinople.
you are a spoilt westerner.

> (here's the message from this morning)
>
> Hi Slawek!
>
> How are you? Were you still planning on coming to Amsterdam, or have
> I missed you already? How are the other Ramses?
yes I do. Though GOK when. The more I work the more I have to do.

> I should have written you much earlier. Michela (sicilian Miss 'e
> stato un piacere') was here this Christmas to talk to Looijenga and
> she is still too easy to trick.
I do not ask whether You did "trick her"
"Ein Ritter geniesst und schweigt".

> I also kept thinking of my
> Krakov-connection as pope John Paul II died. I'm sure beautiful
> Polish girls will not be camping outside the window of the German
> Panzerkardinal Ratzinger.
I would not be so sure. Polish girls are unpredictable...
(never marry one)

> I turned 25 last week ... does that mean I'm old? ...
Yes.

> then you must
> be, like, older?
No, its not a function of age only. The richer You are the older You are
and the more attractive women You get.

> The love of my life and I are currently not seeing
> each other,
lucky you. if she is with you longer then one year then she cannot be the
love of your life.

> which means my spare time for mathematics has skyrocketed
> and my enthousiasm for research has declined accordingly. No
> publications yet, and I'm hoping it'll turn out ok.
no comments. I am about to complete two papers based on the principle
"all you ever wanted to know about X but were afraid to submit"
so I am not enthusiastic about writing papers but as long as I do not get
my habilitationschrift I feel compelled do destroy forests

> Best, and hope to see you soon! Rogier

Frankly speaking I am completely fed up with my life. The only positive
thing (apart from geometry and gewandhausquartett) is my son - he lives
in poland but I spent the whole easter with him and he is incredible
(which means everybody finds him horrible, but I do not)
hope to hear from you soon
slawek
ps I just got your mail to my polish address - very strange...

Naam:

2005-04-20T10:45:00.000+02:00

Als ik paus werd, zou ik een naam kiezen uit de volgende rij:

Hilarius II: er was echt een eerste
Johannes XXIV: de populairste optie, bovendien herinnert het me aan 24-zijn
Petrus II: de minst nederige optie
Augustus: nog zo een
Adrianus VII: naar de Utrechter, maar die heette zelf Adriaan
Canonicus: vanzelfsprekend
Urbanus IX: Kruistochten zijn gaaf (dat was II)! Koko flanel is gaaf! IX heten is gaaf!
Habitus: "Verklede man"
Rogerius: of Rüdiger of Hrodger. Waarom zou je je naam eigenlijk veranderen?

Hmm. Ik heb m'n Asterix-stripboeken niet bij de hand, dus ik hou het hier bij. Oh ja, Kalenetus, Coitus Interruptus, Kindermenus …

Ph.D.

2005-04-18T10:06:00.000+02:00

Een fantastische web-strip ontdekt, over een groep AiO's in Stanford (USA). Er zijn een paar culturele verschillen, maar de algemene ervaringen zijn zo ontzettend herkenbaar, je weet niet meer of je moet lachen of huilen.

Het is me nog niet gelukt deze plaatjes in de blog te zetten, dus hier is een link waar ik er een paar op een rij heb gezet. De site van de strip zelf is www.phdcomics.com. Voor mijn mede-onderzoekers is het wel een regenachtige zondagmiddag waard, als je die een keer hebt. En ik heb er een boek van ...

Verjaren

2005-04-14T13:12:00.000+02:00

Ik was aan het plussen-en-minnen, of 25 nu eigenlijk nog jong is. Had ik net geconcludeerd dat de hele wereld nog voor me open lag, kreeg ik een bericht dat me deed beseffen dat er ook al wat achter me ligt. Voor het eerst is een generatiegenoot van mij moeder geworden! Sara -die ik in Bologna leerde kennen- heeft de (voorlopig) mooiste baby ter wereld gekregen, Samuel.

Hierom moet je nooit je vrienden 9 maanden uit het oog verliezen. Ik kom er niet meer achter of ik het vergeten was, of nooit geweten heb … ik weet ook niet wat ik erger zou vinden.

Eigenlijk is het al positief dat ik de 25 überhaupt gehaald heb: de periode 18-24 schijnt bij mannen relatief fataal te zijn. Nu dat voorbij is, heb ik een veel kleinere kans om door een misdrijf, ongeluk of overdosis om te komen. Ik las laatst dat de gemiddelde leeftijd van Amerikaanse oorlogsdoden in Irak 23 is, onder Irakezen zou het zelfs lager kunnen zijn. Dan ben ik weer blij dat ik daar niet bij betrokken ben. Het plaatst het 'ouder worden' in perspektief: veel mensen krijgen de kans niet eens.

Verjaardag

2005-04-12T13:58:00.000+02:00

Vandaag ben ik jarig, maar dan ook echt jarig. Soms wil je dat dat ongemerkt voorbij gaat, maar dit jaar -is het misschien het goede weer?- voel ik me net weer het feestvarkentje (kent iemand dat Gouden Boekje nog?) Mijn kantoor is vrolijk versierd, m'n collega's komen langs om te feliciteren, ik krijg mailtjes uit alle hoeken van de wereld, en ik krijg zelfs een halve dag vrij van de Universiteit; ik kan het me dus wel even veroorloven om dit stuk te tikken. En de dag is nog niet eens voorbij.

Er komt geen groot feest -waarschijnlijk ben ik daarom wel zo vrolijk- en zoals het nu gaat ook geen berg kado's. Dat hoeft ook niet meer. Het is daarentegen wel heen fijn dat ik om me heen (en wat verder weg) zulke goede vrienden (en ook wat vriendinnen) heb, daarin ontdek je ware rijkdom. Veel dank!

(Ik heb dan ook wel voor m'n gevoel flink reclame gemaakt voor deze dag. Maar dat terzijde.)

Wat doe ik hier nog achter dit toetsenbord? Ik ga nog verder genieten!

Vorderingen voornemens

2005-04-10T11:55:00.000+02:00

Na het formuleren van doelstellingen volgt onvermijdelijk het evalueren van de resultaten. Nu is een week erg kort, zelfs voor een tussenevaluatie, maar ik ben erg tevreden over mijn T's dus ik ga met plezier verslag brengen.

Tennis: gisteren met Sander getennist, in de stromende regen bij 5°C. Koud en nat, de natte ballen stuiterden al gauw niet meer op de drassige baan, en ons partijtje heb ik heel snel verloren (6-0, 6-0) maar ik heb me erg vermaakt. Backhand waardeloos, service beter dan herinnerd, oog-hand-voet coördinatie ontbrekend. Binnenkort win ik.

Turks: moeilijk, heel anders, maar ik ben enthousiast. Ik bedankte de bakker uitgebreid "Tesjekkür-ler" en hij stak breed lachend van wal … hij had het in ieder geval begrepen. Wat hij zei begreep ik niets van, maar het begin is er. Het leukste dat ik tot nu toe geleerd heb is een regel over achtervoegsels. Afhankelijk van de laatste letter van het basiswoord heb je een harde of zachte klank: bij welke letters hoort een harde klank? Bij 't kofsçhip-sj natuurlijk!

Ik heb zelfs een nieuw langetermijnvoornemen: reizen. Afgelopen jaren heb ik heel weinig vakantie gehad -in 2003 had ik een scriptie en een verhuizing en in 2004 kwam het niet uit om ver weg te gaan- maar ik zie bij mezelf een hele opleving als ik vooruit denk naar wat ik in Turkije allemaal ga doen. Grenzeloze mogelijkheden, groot land, veel geschiedenis, maar ik moet keuzes maken vor de 2-3 weken dat ik erheen ga na de conferentie … juist het dromen en voorbereiden is al leuk.

Andere reisdoelen:

Polen, beginnend bij Gdansk (Gouden Eeuw), langs de Baltische kust (Duitse ridders), dan het binnenland in voor Warschau, Poznan, Wroclaw (Hertogdom) en over Berlijn terug.
Of de Zwarte Zeekust van Oekraine, de Krim, Roemenië, en over Budapest en Wenen terug.
Als ik meer geld heb, en tijd (2007) Brazilië. Reizen langs de kust van Recife naar Salvador, via Belo Horizonte naar Rio, Sao Paulo en Oro Preto. Op een motor.
En als ik helemaal rijk ben, Japan. Daarvoor is er een kans dat ik er voor werk heenga, of misschien wil Thom me wel een keer rondleiden …

Ik word al helemaal enthousiast van het opschrijven alleen al. Een lange reis begint altijd met een kleine stap, in dit geval een schriftelijke.

Museumnacht

2005-04-08T15:02:00.000+02:00

5 november 2005 is het museumnacht in Utrecht, en om voor mij nog ondoorgrondelijke redenen is het thema geworden het getal 5. De Universiteit is mede-organisator, en via via kwam er bij ons een verzoek om een praatje te houden "over" 5. De details zijn nog heel schimmig, maar ik heb me al wel opgegeven om mee te helpen. Het lijkt me uitdagend om alles -of überhaupt iets- te vertellen over een getal. Laat me het weten: waar denk jij aan bij het getal vijf? Vingers, waddeneilanden, en platonische lichamen zijn al genoemd. En het feit dat het niet priem is in de gehelen van Gauss.

Verder heb ik geluncht met een russische gast van mijn begeleider. Een aardige jongen, maar hij heeft vijf seconden nodig om een antwoord te formuleren, ook in een gewoon gesprek. Niet een partij voor hele levendige conversatie, maar misschien wel in het Russisch.

Hij had zoute haring genomen, en Eduard merkte op dat het een Hollandse specialiteit was, wat hij aan het eten was. Hij nam tusendoor een hap van een krentenbol en zei naar allebei gebarend "... ... ... ... Which?"

"Both, but not together!" zei ik, waarop de hele tafel erg moest lachen. Arme Dmity. Toch ben ik tevreden met het antwoord: bondig, informatief, volledig, en onder omstandigheden erg grappig.

Humor

2005-04-07T09:45:00.000+02:00

Klop ik vanochtend bij m'n begeleider aan, staat hij afwezig door de kamer te ijsberen. Ik kijk verbaasd toe hoe hij gepijnigd dingen mompelt als "Dat moet ik toch weten!" en "Het zou zo eenvoudig moeten zijn!". Ik schraap m'n keel en vraag "Wat is er, Eduard?"

"EDUARD!" roept hij opgelucht. "Dat was het. Zo, wat kan ik voor je doen ... eh ... meneer?"

(Dit is natuurlijk verzonnen.)

"Turks"

2005-04-06T23:36:00.000+02:00

Nog niet zo veel Turks geleerd (of getennist) maar wel wat over Koerdistan. Ik kon namelijk bij mijn kapper niet uitmaken of ze Arabisch of Turks spraken, het bleek Koerdisch te zijn. Naar zijn zeggen na de Turken en Marokkanen de grootste bevolkinsgroep van Lombok, gevolgd door Perzen en op afstand de etnische Nederlanders, gemeten naar zijn klantenbestand.

Voordat hij gel in mijn haar goot en ik hem nog aardig vond ("Naar achter of door elkaar?" de twee mogelijke coupes, in mijn geval dus rechtop), hebben we lang gesproken over de Koerden. De taal blijkt 6 hoofddialecten te kennen die in drie alfabetten geschreven wordt. Hij sprak ze allemaal, naast Turks, Farsi, Arabisch, Engels en wat Nederlands.

Het volk zelf stamt af van de Medeërs, die ooit het hele middenoosten beheersten -zo nadat de Babyloniërs en Chaldeërs en voor de Perzen precies hetzelfde gebied beheersten. Ook het enige zulk volk zonder eigen land: zelfs de joden (Israël) en Aramezen (Armenië. terzijd: Jesus sprak Aramees) hebben nu hun eigen land, maar deze hoogopgeleide erfgenaam van Medya stond hier als banneling vaardig mijn haar te knippen.

Toen ik vertelde van "wetten van Meden en Perzen" -verder ken ik geen verwijzingen in het Nederlands- dacht hij aan een "Media- en Perswet" wat een prachtig voorbeeld is van een Babylonische spraakverwarring. Ha ha.

Op een ander spoor, heb ik net voor het eerst een Turks boek gelezen: Ik heet Karmozijn van Orhan Pamuk. Een geweldig boek, duidelijk op -en over- de grens tussen oosterse en westerse kunstvormen. Genoten, al heb ik me ook grote delen verveeld omdat het in detail inging in een wereld die mij geheel vreemd is, en bovendien kon ik mij slecht identificeren met de personages. Iedereen was achterbaks, had driedubbele agenda's, en probeerde de anderen (collega's, geliefden, kinderen) voor hun eigen karretje te spannen. Erg vermoeiend, en vervelend, maar alle draden komen prachtig samen in een intrigerende ontknoping, of ontrafeling. Weer een woordspeling, ik ben op dreef.

Voortaan ga ik onder werktijd schrijven, ik ben al veel te lang bezig. Nog een goed voornemen!

Voornemens

2005-04-04T22:59:00.000+02:00

Vandaag is de verjaardag van Sander (vdS), die dat ongeveer nu in Madison aan het vieren zal zijn. Dat betekent -voor mij dan- dat ik over een week jarig ben en dan ook niet meer "begin twintig". Waar Hendrik terugblikt over de eerste helft van zijn leven, ga ik vooruitkijken naar de komende vijf zesde van de mijne.

Ik ga daartoe wat voornemens formuleren. Ik begin met wat ik deze week gedaan wil krijgen, en daarna daarna.

Ik ga een paar Turken zeggen waar het op staat en dat ik naar Istanboel wil. Het reisbureau dat naar bed&breakfast kamers ging zoeken heeft nog niks van zich laten horen. B&B spreekt me meer aan dan een viersterrenhotel, ook al is het op kosten van de zaak.
Later ga ik wat Turks leren zodat ik duidelijk uit kan spreken waar het op staat. Helaas staan de woorden die je dan nodig hebt niet in de "Wat&Hoe" gidsen die ik uit de bibliotheek gehaald heb. Ik loop vooruit, dit hoeft nog niet deze week.
Thom bellen. Ik ga proberen de anglicismen te weren uit dit dagboek, maar voor wat ik precies ga doen bestaat nog geen nederlands woord: ik ga hem skype'en, en volgens mij zullen we in het komende Groot Dictee leren of dat zo geschreven wordt. Ik ga bellen via Internet, VoIP.
Ik hoop binnenkort met Sander D. te gaan tennissen. Hij was het al van plan, maar hij weet nog niet dat ik het hem morgen voor ga stellen. Ik ga ook vragen wanneer hij mij wil uitnodigen om bij hem te eten.

En dan op wat langere termijn:

Minder TV kijken: ik kon vanavond 'Le comte de Monte Christo' praktisch liplezen en ik had hem nog nooit eerder gezien.
Meer doen met mijn motor-rijbewijs.
Meer doen aan kendo. Toernooi op komst!
Meer doen aan uitgaan.
Misschien zelfs meer doen aan wiskunde.

Dat wordt een hoop minder TV, als ik al dat andere moet inhalen. Hmm... ik moet wat betere voornemens bedenken. Er staan een paar dingen die toch niet gaan lukken, dus ik concentreer me even op Turks, tennis en de TV. Trusten!

"Dagboek"

2005-04-04T12:30:00.000+02:00

Een eerste poging tot een dagboek. Waarschijnlijk eerder een weekboek, als er al regelmatig iets in komt.

Reken op veel aandacht voor grappige observaties, nieuws uit wetenschap en wiskunde, hobbies, en af en toe wat persoonlijks.